1.      اگر فضانوردان یک سیاره ی دیگر مانند زمین را کشف کرده بودند؛ مردم از تعجب شاخ درمی آوردند. مشکل اینست که آنها از تعجب کردن درباره ی چیزهای اطراف خودمان را فراموش کرده اند.

2.      اگر مغز ما چنان ساده بود که می توانستیم آن را درک کنیم، آن وقت آنقدر احمق بودیم که قادر به درک آن نبودیم.

3.      تا وقتی مردم به آنها (خدایان) اعتقاد داشتند آنها هم در کنارشان بودند. وقتی به آنها معتقد نباشی حضورشان را درک نمی کنی. وقتی مردم به وجود آنها شک کردند، آنها هم گذاشتند و رفتند.

4.      از چنگ زمان نمی شود گریخت. ما می توانیم خود را از دست شاهان و قیصران و حتی شاید از دید خدا هم پنهان کنیم ولی پنهان شدن از دست زمان غیر ممکن است. زمان همه جا هست زیرا همه چیز را زمان تعیین می کند.زمان جایی نمی رود، تیک تیک هم نمی کند. این ما هستیم که می رویم و این ساعت ماست که تیک تیک می کند.زمان آرام و بی پایان همانند طلوع خورشید از مشرق و غروبش در مغرب تاریخ را می بلعد. زمان تمدن های بزرگ را نابود می کند و خاطرات قدیمی را به کام خود می کشد. نسل ها را یکی پس از دیگری در خود حل می کندو به نابودی می کشاند.به همین دلیل است که می گویند:"دندان تیز زمان". زمان می جود و می جود و این ما هستیم که لای دندان هایش جویده می شویم.

Jostein Gaarder